Cykl wyścigów WRC (World Rally Championship) popularnością oraz prestiżem niestety nie dorównuje królowej sportów motorowych - Formule 1. Także wysokość środków finansowych zaangażowanych w cykl WRC ma się nijak do kwot będących w obrocie w Formule 1. Stąd też zainteresowanie ze strony mediów jest znacznie mniejsze, a co za tym idzie - mniejsza medialność wyścigów WRC. Jednak wystarczy obejrzeć kilka OS-ów (odcinków specjalnych), choć jeden rajd w całości, by przekonać się, że wyścigi WRC są równie pasjonujące, co rywalizacja na torach F1, a przez mniejszą medialność, może i bardziej wyjątkowe.

WRC - trudne początki

Historia WRC nie jest równie przejrzysta, co wyścigów Formuły 1. Już w początkach ubiegłego stulecia organizowano szereg wyścigów, jednak oficjalne nazewnictwo i oficjalnie przyznawane punkty w klasie WRC pojawiły się w 1977 roku. Wówczas pierwszym kierowcą w całym cyklu (w latach 1977 - 1978 mistrzostwa nosiły nazwę Puchar FIA Kierowców - FIA Cup for Rally Drivers) został Włoch Sandro Munari prowadzący Lancię Stratos HF. Dopiero w 1979 roku oficjalnie wprowadzono klasyfikację Rajdowych Mistrzostw Świata w kategorii kierowców i producentów. W debiutującym roku tytuł wywalczył Szwed Bjorn Waldegard prowadzący Forda Escorta RS1800. Zwycięzca wśród konstruktorów został Fiat z modelem 131 Abarth.

WRC - narodziny i upadek Grupy B

Na przełomie lat 70-tych i 80-tych na trasach rajdowych świata pojawiały się coraz mocniejsze auta osiągające coraz lepsze osiągi. W początkach lat 80-tych stworzona została kultowa Grupa B skupiająca samochody o ekstremalnych wręcz mocach, niesamowitych osiągach, budowie i z napędem na obie osie. Oficjalnie Grupa B w regulaminie Rajdowych Mistrzostw Świata pojawiła się w 1982 roku.

Jednak jak pokazały lata 1982 - 1986 nieograniczone możliwości w kwestii zwiększania mocy ścigających się aut nie mogły przynieść niczego dobrego. W połowie lat 80-tych moce aut ścigających się Grupie B przekraczały nawet 600 KM, a przyspieszenie od 0 do 100 km/h zajmowało nie więcej niż 3 s. Po serii tragicznych (i śmiertelnych) wypadków ostatecznie w 1987 roku zrezygnowano z wystawiania aut w Grupie B. Na trasach rajdowych pozostały auta Grupy A, które stały się głównym orężem w walce o tytuł mistrzowski.

Narodziny WRC

Era samochodów WRC zawitała do nomenklatury WRC w roku 1997. W przepisach regulujących zasady rządzące Rajdowymi Mistrzostwami Świata pojawił się zapis wprowadzający kategorię aut WRC (miały zastąpić auta Grupy A). Regulamin wprowadzał obostrzenia i ograniczenia, w myśl których moc maksymalna stosowanych jednostek napędowych nie mogła przekraczać 300 KM, a pojemność skokowa silnika nie mogła być większa niż 2000 cm3. Ponadto, określono zakres możliwych przeróbek w aucie WRC w stosunku do drogowej wersji pojazdu, wprowadzono masę minimalną pojazdu WRC oraz zaproponowano szereg regulacji podnoszących bezpieczeństwo ścigających się kierowców oraz ich pilotów. Auto WRC zostało przystosowane nie tylko do ścigania się po różnych rodzajach nawierzchni i w różnych warunkach drogowych, ale także musiało być zdolne do poruszania się po drogach publicznych, gdyż oprócz odcinków specjalnych na trasach rajdów znajdują się także odcinki dojazdowe, w czasie których kierowcy poruszają się zgodnie z zasadami ruchu drogowego po drogach publicznych.

Teoretycznie regulaminowa moc ,,rajdówek" nie powinna przekraczać 300 KM, jednak producenci oficjalnie przyznają się do mocy o 5- 10% większych. Masa pojazdu także nie może być mniejsza niż regulaminowe 1230 kg. Fotel kierowcy oraz pilota, deska rozdzielcza oraz jednostka napędowa zostały przesunięte nieco do wnętrza auta w celu uzyskania idealnego rozkładu mas - 50:50.

Jednak moc maksymalna w przypadku auta WRC nie jest najważniejszym parametrem. O wiele istotniejszym jest maksymalny moment obrotowy, który bezpośrednio przekłada się na elastyczność i dynamikę przyspieszania. Współczesna ,,rajdówka" osiąga ok. 600 Nm już poniżej 3 tys. obr./min. Potężna siła ciągu w połączeniu z niezwykle efektywnym napędem na cztery koła umożliwia autom WRC osiąganie niesamowitych przyspieszeń (0 - 100 km/h w czasie ok. 4 s.).

WRC - era Loeba

W ostatnim dziesięcioleciu popularność rajdów samochodowych niestety znacznie się obniżyła. A szkoda, bo dzięki Sebastienowi Loebowi sport ten zyskał na atrakcyjności i jakości. Najlepszy w historii kierowca WRC, niepokonany od ponad 6 lat, tryumfuje w Rajdowych Mistrzostwach Świata za kierownicą Citroenów. W zasadzie to tylko ekipa Forda jest w chwili obecnej w stanie dorównać niepokonanej od kilku lat ekipie francuskiej.

następna »